8 Şubat 2016 Pazartesi

Öyleye böyle...


 Geriye bakıp, nerede yanlış yaptığımı sorguluyordum... Neden böyle olmuştu ki? NEDEN? Nerede hata yaptım çok sevmekten başka? Belki de gerçekten hayat böyleydi, seven sevilmiyor, kaçan kovalanıyordu. Ama ben her zamanki gibi hayata ve onun kurallarına karşı geldim. Düştüm. Hayat karşımda dikildi ve kahkaha attı. Dalga geçiyordu resmen benimle. Yukarıdan yukarıdan bana bakıp ''Kurallarıma karşı gelirsen olacağı buydu.'' diyordu resmen. En başından beri onu dinlemeliydim belki de. Belki bu kadar koşmamalıydım, bu kadar ısrar etmemeliydim. Çocuk gibi istediğim şey için çırpındım, kendimi yırttım ama nafileydi. Olmayınca olmuyordu bazı şeyler. Bu yüzden artık uğraşmayacaktım. Bunu yüzlerce kez kendime dedim biliyorum. Ama yerde ufalanan bir kaç gurur kırıntımı da ezdiremezdim.


Sömestr tatiline bir kaç gün kalmıştı. Koskoca dönemi atlatmıştık iyi kötü. Bu da demek oluyordu ki yaklaşık 4 aydır Yeşil'e karşı bir şeyler hissediyorum ve yaklaşık 4 aydır bir hiç için peşinden koşuyorum. Okula giderken aklımdan söyleyeceğim ve yapacağım her şeyi planlamıştım.
  1. Yeşil selam vermedikçe selam verme.
  2. Selam verince soğuk bir selam ver ve yanındakilerle konuşmaya devam et. 
  3. Yeşil muhtemelen soğukluğunu anlayacak ve yanına gelecek. 
  4. Yanına geldiğinde ters ters bak ve hiçbir şey söyleme.
  5. Neyin olduğunu sorduğunda 'yok bir şey' de ve ağır trip at.
  6. Gönlünü alana kadar böyle devam et.
Evet her şey çok basitti ve bunları yapacaktım. Çünkü başka her yolu denemiştim. Gerçi bunu ona ulaşmak için bir yol olarak görmüyordum. Gerçekten kırılmıştım ve bunu belli etmek istiyordum. Bu yüzden dediklerimi yapmaya kararlıydım.

Okula gittim, sınıfa girdiğimde Yeşil oradaydı. Yeşil'in olduğu yere doğru kaçamak bir bakış attım. Beni görmüş müydü? Bilmiyorum, her şey çok hızlı gelişti. Listeye bir madde daha ekle.

  • Geldiğini belli et.
Yüzümde bir gülümseyle arkadaşlarımın yanına gittim ve neşeli bir ses tonuyla, herkesin duyabileceği bir şekilde ''Günaydıın kızlaaar.'' dedim.

Duymuş muydu? Bilmiyorum. Ama duymaması imkansızdı. E neden gelmiyordu yanıma? Listeye bir madde daha ekledim. 

  • Mutluymuş gibi davran, bol bol kahkaha at, dikkat çek.
Kızlar ne dese gülüyor ve saçlarımı sağa sola savuruyordum. Sık sık ayağa kalkıyor, biraz dolanıyor ve tekrar yerime oturuyordum. Tam bir özürlü gibi göründüğüme eminim. Elimden gelen her şeyi yapmama rağmen bu mal yine yanıma gelmiyordu. Ne yani ben mi gidecektim?

ASLA.

Gün boyunca böyle şeyler yaptım. Saçmaladım, dikkat çektim, derse bile katıldım. Arada bir kaçamak bakışlar atıyordum ama O bu yöne bile bakmıyordu. Bir okul gününü daha bu şekilde bitirmiştim.

Sonuç mu?

Ben Yeşil'e selam vermedim.
Yeşil bana selam vermedi.
Yanıma gelmedi.
Neyim olduğumu sormadı.
Gönlümü almadı.

 Madem öyle Yeşil Bey, bundan sonra soğukluğun alasını yaşayacaksınız.



 
Sonsuza Dek Mutlu Blogger Template by Ipietoon Blogger Template