26 Mart 2016 Cumartesi

Yeni Bir Dönem

Uyuyor, yemek yiyor ve film izliyordum. Sanırsam bir haftam böyle geçmişti. Ben de bir haftadır evden çıkmamıştım. Arkadaşlarım ve ailem benim için endişeleniyordu, bunu biliyordum. Ama elimden bir şey gelmiyordu. Çıkamıyordum işte. Kendimi o kadar güçlü hissedemiyordum. Sanki dünyadaki her şey anlamını yitirmişti. Çok saçma. Bir yabancı için, elin oğlu için bu kadar üzülmek çok saçma.

 Yine bir akşam evde, odamda film izliyordum. Dış kapı çaldı, kulak kesildim. Annemin biriyle konuştuğunu duydum. Biraz sessizlikten sonra, odamın kapısı tıklatıldı. Kafamı çevirdim, annem Superman'in -en yakın arkadaşım, canım, 6 senelik dostum- geldiğini ve beni dışarı çıkarmak istediğini söyledi. Ben burun kıvırdım ve özür dilediğimi, kendimi iyi hissetmediğim için gelemeyeceğimi söyle dedim. Dışarıdan bir ses geldi.

''Eğer kendi isteğinle gelmezsen, seni zorla çıkartmasını da bilirim!''

Al işte. En yakın erkek arkadaşının olması demek gerçekten dediğini yapacağını bilmek demektir. Ben çıkmazsam muhtemelen çok daha kötü bir biçimde o beni çıkaracaktı zorla. Bu yüzden direnmenin alemi yoktu. Eşofmanımı ve en rahat sweatshirtlerimden birini geçirip hemencecik dışarı çıktım. Superman bütün olan bitenin farkındaydı, her şeyi biliyordu ama nedense pek bir şey konuşmuyordu bu konuda. Kafamı dağıtmak istediğini biliyordum. Her zaman gittiğimiz parka, her zamanki yerlerimizden birine oturduk. Muhabbet ediyorduk, hem de havadan sudan her zamanki şeylerden. Hayat devam ediyormuş demek ki diye düşündüm. Evet, gerçekten de hayat devam ediyormuş. Sanki bir haftadır pause tuşum takılı kalmış, şimdi ise yeniden devam ediyordum.




 Biliyor musunuz? İyi gelmişti. Temiz hava almak, birileriyle konuşmak, filmlerden, gerçek olmayan şeylerden uzak kalmak iyi gelmişti. Hatta size bir şey itiraf edeyim mi? Bir süreliğine de olsa O'nu unutmuş gibi hissettim. Sanki her şey yolundaymış gibi hissettim. Bir süreliğine bunu başarabildiysem. O'nu unutmamın yolu yeni insanlarla tanışmak, eğlenmek ve içmekten geçer o zaman? Artık kendimi odaya kilitlemek yoktu. Kendimi soyutlamak, arkadaşlarımdan ve gerçek dünyadan uzaklaşmak yoktu. Artık eğlenme vakti gelmişti.



                                         Yeni bir dönem başlıyo

22 yorum:

  1. Zaten böyle durumlarda insanın kendini dışarı atması lazım. Temiz hava, yeni yüzler, hoş sohbetler... İlaç gibi gelir :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ayneen öyle :) İyi ki de öyle bir şey yapmışım yoksa daha ne kadar depresif takılabilirdim bilmiyorum :D

      Sil
  2. En güzeli =) Sanki çok şey biliyorum da konuşuyorum ben de =D Depresik anlarımda levan polkayı dinliyorum.. Gerçekten iyi geliyor ^^ tabii sen şuan işin sefasını sürüyorsun, bunlar geçmişte kaldı =D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ahah aynen öyle iyi ki de geçmişte kaldııı:)

      Sil
  3. Hello queen!! Nedense aniden böyle başlamak istedim.. Senden ufak bir şey rica edeceğim ^^ Şimdiii benim yazdığım ufak bir hikaye var ve, bir sitede yayınlandı!! Bence okumalısın,havi ben yazdım diye demiyorum çok güzel oldu *-* 3 part halinde yayınlanıyor, henüz ilk ikisi yayınlandı. Linkleri şunlar diyemiycem buraya link yapıştıramıyorum >_< Ama bizamanbimekan isimli sitede mart ayında ikisi de, ismi Erimiş Çikolata ^^ Yani psikolojik baskı gibi olmasın ama bu mesajı görüp de 15 gün içinde hikayeyi okumayan 7 kişi odalarında ölü bulundu =D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ahahahah cok tatlısın sen yaaa :D sen yazdiysan tabiki güzel olmuştur hemen bakiyorumm :)

      Sil
    2. Ahahah egom marsa iniş izni istiyor şuan =D Teşekkürler efenim =D

      Sil
    3. Ay ben yazmayı unuttum ama bana söylediğin zaman okudum erimiş çikolatayı. Ya o kadar güzel anlatmışsin ki yalnızlığı o kimsesizligi valla içim burkuldu. Onca yalnızlıktan sonra çocuğun birine bu kadar bağlanması... Çok güzel yazmışsın ellerine sağlık. :)

      Sil
    4. Ayçok mutlu oldum^^ Teşekkür ederim, teveccühünüz efendim *_* Son bölümünü daha okumadın değil mi *gülen mor şeytan emoji* düşündüğün her şey tersine dönecek *yine aynı emoji* yayınlanana kadar beklemelisin =)

      Sil
    5. Ve son bölüm yayınlanmış =)

      Sil
    6. Hiiii ay ben bu mesaji cok gec gordum amaaa özür dilerim çok çok hemeen okuyorum canim benimm. Emojini yesinler senin ahahha :D

      Sil
    7. Yaa nasıl yani hiçbiri gerçek değil miydii? :( ama çok üzüldüm şu aan. Belliydi böyle bir şey olacağı, gerçek olamayacak kadar güzeldi çünkü. Ah be nasıl yazdın bunu be kızım çok güzel olmuş ellerine sağlık, yüreğine sağlıkkk

      Sil
    8. Ben de epey üzüldüm sonunda, yani kendi yazdığın bir karakterin aslında hiç olmamış olması.. Ama en azından artık Erimiş Çikolata'dan bir parça hep çocuğun ruhunda olacak.. Kendini avutma çabaları ^^

      Beğenmene çook sevindim *-*

      Sil
  4. Yazarım bildiğin tıklanma sayının %97 sini ben oluşturuyorum =D Her gün, en az 3-4 kez.. Bak 21 Nisan'da ben bir yaş daha büyüyormuşum güya =P Doğum günlerini sevmiyorum, hatta kutlamıyorum, büyümeyi sevmiyorum, büyümüyorum da bence ^^ Yalnızca siz şizofrensiniz, benim ruhum hep çocuk =D Ya ama yine de yani kaç sene önce bugün benim gibi mühteşem bir insan insanlığa kazandırılmış yani(breh breh breh diyorum kendime =D). Bence o günün anısına da olsa bi bölüm yayınlamalısın en azından?? Yani baskı yapmıyorum, şiddetle rica ediyorum yalnızca ×_×

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yaaaaa sen minnos musuuunn yerim ben seni yaaa. Cok tatlisinn ahahha sen iste butun hikayeyi bir gunde yazarim beee ^.^ o zamaaaan hemen senin icin yaziyorum bir dahaki bolumuu hatta dogum gununde de bir surpriz yapabilirim o zaman hihiihih

      Sil
    2. Seni çok sevdiğimi söylemiş miydim ^^ Seviliyorsun yazarım *-* not: edilgen fiil.. Dersler kafamı bozdu, işte bu yüzden birkaç bölüme ihtiyacım var ki psikolojim düzelsin >_<

      Sil
    3. ahahahha ben seni çok seviyorum canım benimm
      not:etken fiil. şimdiki zaman kalıbında geniş zaman :DD

      Sil
    4. Ve sonra beyin horon teperek uzaklaşır =D Kafam kaymış olsa da çok mutluyum yaa ^^

      Sil
  5. İnsanın böyle arkadaşlarının olması gayet güzel bence :)
    Bir de kişinin kendini tanıması noktası var ayrıca, hayat devam ediyor diyip akışa katılabilmek önemli.
    Çok mutlu oldum benim aksime bunları başarabilen birini gördüğüme :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ya gerçekten o an insan devam etmek istemiyor ama zaman akiyor dünya dönüyor, mecburen devam etmek zorundasın. Yazdığından anladığım kadarıyla sen devam etmiyorsun boşvermişlik yapamazsın bence her şeye rağmen devam :) umarım sen de başarırsin

      Sil
    2. Ben pek umutlu değilim açıkçası umarım dediğin gibi olur

      Sil
  6. İyi ki gelmiş çıkarmış seni evden ^-^

    YanıtlaSil

 
Sonsuza Dek Mutlu Blogger Template by Ipietoon Blogger Template